Pozitif Yaşam Derneği
HIV/AIDS ve Sinema

1984′ten bu yana, HIV/AIDS 120′den fazla film için önemli bir konu oldu.Filmler, HIV/AIDS ile ilgili konulara oluşan direnç nedeniyle, Hollywood ve Amerika’daki büyük televizyon kanalları yapımlarında çok kısıtlı alırken, bağımsız ve yabancı film şirketleri ve televizyon endüstrileri pek çok önemli film ürettiler.İlk uzun metrajlı AIDS konulu dökümenter film, Sturt Marshall’in Bright Eyes(Act Productions, İngiltere Channel Four, 1984) dir.Bu “dökümenter” film İngiliz’lerin seks ahlakını, sekse bakış açılarını ve medyanın salgına olan duyarsızlığını konu alıyor.

AIDS üzerine ilk “konulu” film, Arthur J. Bressan’in “Jr’s Buddies” (New Line Cinema, 1985)adlı filmidir.Film, Robert adlı AIDS’li bir gay ile, onun en yakını olmak isteyen David’in hikayesini anlatır.Amerikan televizyonu için yapılmış ilk film John Erman`in An Early Frost –Erken Kırağı(NBC, 1985), ana karakteri AIDS’li gay bir avukat olan bu televizyon filminde, homoseksüelite konu olarak çok az işlenmiştir, onun yerine film Amerikan ailesinin herhangi bir kriz karşısında, buna AIDS’de dahil, nasıl güçlü olduğu, olabileceği mesajı üzerinde durmuştur. Daha sonra, kurgu ve gerçek hayat temalı televizyon filmleri Liberace, Ryan White ve Roy Cohn gibi) yayınlanmıştır.

Erken dönemde yapılmış önemli filmlerden birisi de Deborah Reinisch’in Andre’s Mother(Andre’nin annesi, Terrence McNally’nin bir sahnelik kısa tiyatro oyunundan uyarlanan filmdir.Bu film de AIDS’ten ölen gay Andre’nin cenaze töreninde karşı karşıya gelen Andre’nin annesi ve Andre’nin sevgilisi arasındaki çatışma konu alınıyor.Önemli bir diger film ise Gavin Millar’in Tidy Endings’i.Filmin konusu, tiyatro yazarı ve oyuncu Harvey Fierstein’s Safe Sex(Güvenli seks) adlı sahne üçlemesinin son bölümünden alınmıştır.AIDS’ten ölen Gay bir adamın cenazesinde karısıyla, gay 
sevgilisinin karşı karşıya gelmesini anlatır.Roger Spottiswoode`un HBO kanalı için, Randy Shilts’in And the Band Played On(Ve Orkestra durmadan çalıyordu) adlı kitabından uyarladığı, bol yıldızlı ama oldukça etkileyici filmi, Amerikan televizyonu için yapılmış en çok tartışma yaratan filmdir.Aslında filmin küçük seriler halinde NBC kanalı için yapılmasına niyetlenilmişti. fakat AIDS salgının ilk temalı ilk günlerindeki önemli politik ve medikal figürleri konu alan filmin , çok fazla tartışma yaratmasından çekinildiği için NBC,CBS ve ABC kanalları reddetti.Aslında HBO’da gösterilen film, senaryonun 20 den fazla değiştirildiği ve dört yönetmenin elinden çıkma halidir. Randy Shilts’in kitabında yazdığı pek çok şey ise film de yer almamıştır.

AIDS konulu filmleri sunma konusunda İngiliz televizyonu, Amerikan televizyonuna göre daha cesur davrandı.Dört İngiliz yapımı televizyon filmi HIV ve AIDS ile ilgili karışık sorunları yansıtmakta daha az tereddüt etti. Intimate Contact –Yakin Temas (Central Television, 1987) and Sweet As You Are (BBC2, 1988)evli ve heteroseksüel erkeklerin evlilik dışı ilişkiyle nasıl HIV kaptıklarını konu alıyor,and Closing Numbers (Channel 4, 1993) ve Nervous Energy (BBC Scotland, 1995),AIDS’li gaylerin yaşamlarını anlatıyor.HIV/AIDS konulu dökümenter filmler genelde birkaç farklı şablona uygunluk gösteriyorlar. Bazıları yasayanların hikayelerini, bazıları ölenleri anılaştırmayı ve bazıları da, AIDS konusundaki kamu duyarsızlığını ve buna karşı yürütülen mücadeleyi konu alıyor.Peter Adair’in Absolutely Positive-Tamamen Pozitif (Adair & Armstrong Productions for PBS’s P.O.V. Series, 1990), aktivistlerden, sıradan Amerika’lılara, pek çok bireyin HIV pozitif’in ne anlama geldiğini tartıştıkları bir forum niteliğindedir. Kermit Cole’un Living Proof: HIV and the Pursuit of Happiness (First Run Features, 1993) da ayni şekilde bir film. Mark Huestis’in Sex Is (Outsider Productions, 1993) Gay’lerin AIDS’le ilgili obsesyonlarını konu alır. Juan Botas’nin One Foot on a Banana Peel, The Other in the Grave (Clinica Estetico/Joanne Howard Productions, 1994) New York klinikteki AIDS hastalarının gizli konuşmalarını konu alır.

Robert Epstein and Jeffrey Friedman’in Akademi odullu Common Threads (Telling Pictures, 1989)AIDS Memorial Quilt-Anıt Yorganı’nda anıtlasan kişilerin hikayelerini konu alır. John Zaritsky ve Virginia Storring’in Born in Africa(1990 )PBS’s Frontline ve AIDS Quarterly için yapılmış bir projedir,ve Uganda’lı bir pop şarkıcısının yaptığı müzikle, “AIDS herkesi etkileyebilir “mesajını vermesini ve onun eğitim çabalarını konu alır. Tom Joslin’in Silverlake Life: The View from Here (Silverlake Productions, 1993), belki de en dokunaklı, duygusal dökümenter filmdir ve AIDS’in, ölmekte olan iki sevgilinin hayatlarını nasıl etkilediğini anlatır.Kanada yapımı iki dökümenter film, David Paperny’nin The Broadcast Tapes of Dr. Peter (CBC, 1993) ve Tahani Rached’in Médecins de cœur (Doctors with Heart; National Film Board of Canada, 1993), HIV/AIDS ile ilgili hizmet verenlerin bazen kendilerinin de virüsle enfekte olduklarını ve bunun yarattığı zorlukları belgeleyen bir film. Nick Sheehan’in belgesel filmi No Sad Songs (Cell Productions and the AIDS Committee of Toronto, 1985),AIDS’in Toronto’daki gay toplumu üzerindeki etkilerini anlatıyor. Cynthia Roberts’in The Last Supper (Hryhory Yulyan Motion Pictures, 1994) filmi AIDS’li bir kişinin yaşanmışlıklara dayanarak, son yemeğini konu alıyor.

AIDS aktivizmi,uzun zamandir dökümenter filmlerin konusu olagelmiştir. Cas Lester A Plague on You (Lesbian and Gay Media Group, 1986) adlı filminde Ingiltere’deki erken dönem AIDS bilinçlendirme kampanyalarında ki beceriksizliği eleştirir. David Stuart’in Family Values (Hands on Productions, 1988),San Francisco’daki Gay toplumunun çabalarını yüceltir. Alman yönetmen Rosa von Praunheim, iki birbirini tamamlayan dökümenter filminde Schweigen = Tod (Silence = Death) ve Positiv (Positive; both from Rosa von Praunheim Productions, 1989) ve Robyn Hutt Voices from the Front (Testing the Limits, 1990) adlı filminde New York’taki AIDS aktivistlerinin oluşturduğu topluluğu inceler.Tekerrür eden diğer bir tema’da, AIDS tanısı konulması temasıdır. AIDS tanısı konulması, bir ölüm fermanının çok ötesinde hayata sarılmak için bir güç kaynağı olarak sunulmaktadır.Bill Sherwood’un “Parting Glances” (Cinecom International, 1986)adlı filmde, ayrılan iki sevgili, AIDS’li ve iyimser bir arkadaşlarının yardımıyla yeniden biraraya gelirler. Norman René’nin “Longtime Companion” (American Playhouse for PBS, 1990)”adlı filminde, Gay toplumunda, kriz zamanında, sevginin ve desteğin nasıl gayleri birleştirdiği anlatılır. Filmde konu edilen 3 gay çift ve onların arkadaşları, ölüm karşısında, birbirlerinin arkasında dururlar, diğer insanların kayıtsızlıklarına rağmen.

Gregg Araki’nin “The Living End” (Strand Releasing, 1992) adli filminde iki HIV enfekte oyuncu, kendi hayatlarında nelerin doğru olduğunu, Amerika’da nelerin yanlış olduğunu bulmak üzere bir yolculuğa çıkarlar. Cyril Collard’in tartismaya yol açan, otobiyografik “Les nuits fauves” (Savage Nights; Banfilm, 1993) adlı film,HIV seropozitif olmanın getirdiği sorumluluklar üzerinde durur.HIV/AIDS filmlerinin bircogunda odak noktası, hastalığın ya, çocuklar gibi” masum kurbanlarıdır”, ya da gay erkekler gibi “daha az masum kurbanlarıdır.Dikkate değer istisnalar da, örneğin HIV ve AIDS’li kadınların ana karakterleri oluşturdukları filmler bulunmakta. François Magolin’in “Mensonge”(The Lie; Les Films Alains Sarde, 1993), adlı filminde, hem HIV pozitif hem de hamile bir kadının ikilemi sunuluyor.Kadın, eşinin kendisine dürüst davranmaması sonucu enfekte olmuştur. Mike Hoolboom’un “Valentine’s Day” (Cinema Esperança International, 1994), biri HIV pozitif olan iki lezbiyenin hayatlarının incelenmesi üzerine kurulmuştur.

Jonathan Demme’in “Philadelphia” (Tristar Films, 1993)si, Hollywood’un AIDS üzerine yaptığı ilk filmdir.Film basında çok fazla yer aldı ve eleştirildi.Hollywood’ta ki ve medyada ki pek çok kişi,Tom Hanks’in(Philadelphia ile en iyi oyuncu Akademi ödülünü kazandı)Philadelphia’daki rolü kabul ederek, oyunculuk kariyerini riske attığını düşündü.(filmde, Tom Hanks, kariyerinin tırmanışta olduğu genç ve eşcinsel bir avukatı oynuyor,fakat kariyeri, işverenlerinin onun AIDS olduğunu farketmesiyle sona eriyor.Bu durumda, avukat bu ayrımcılığı kabul etmeyerek işverenlerine karşı hukuk savaşı başlatıyor ve ancak savaşını kazandıktan sonra filmin son sahnesinde olumunu izliyoruz.)Philadelphia en dikkate değer eleştirileri gay basınından almıştır.En önemlisi, eğer Philadelphia Hollywood için oncu bir film idiyse, arkasından AIDS’le ilgili önemli filmlerin yapılması gerekirdi.Bunun yerine, Hollywood `un beyazperdede AIDS’e yaklaşımı hep tek boyutlu olarak kaldı.Verdiği mesajlar hep aynıydı; Geçmişleri ne olursa olsun,”AIDS’li insanlar ölürler.” Örneğin, Herbert Ross’un “Boys on the Side” (Warner Brothers, 1995)’adlı filminde, heteroseksüel bir kadın hastalığa yenik düşer.Peter Horton’un “The Cure” (Universal, 1995), adli filminde, iki genç erkek, birisi AIDS’li, hastalığın tedavisini bulabilmek için bir yolculuğa çıkarlar Fakat tabii ki başarısız olurlar ve HIV taşıyan genç olur. “It’s My Party “(United Artists, 1996), yönetmen ve yazar Randal Kleiser’in eşcinsel sevgilisi Hary Stein’in yaşamından esinlenilmis filmde, AIDS’le yüzleşmek yerine intihar etmeyi tercih eden bir eşcinselin hikayesi anlatılmakta.

HIV/AIDS`i ciddiye almak için çok uzun zaman bekleyen Hollywood, heryerde yapılagelen ve insanların ölmekten çok AIDS’le yaşadıkları filmleri bile yapmaya yetişemedi.Bu arada, ölüm ve ölmenin dışında çok farklı temaların işlendiği filmler Hoolywood dışında yapılmaya başlandı. Christopher Ashley’in “Jeffrey ” (Working Man Films, 1995),Paul Ruddnick’in Jeffrey adli oyunundan uyarlanan filmde, gaylerin kendi yaşamlarından ve seksüel yaşamlarından nefret etmek yerine, AIDS’ten nefret etmeye ihtiyaç duydukları mesajı veriliyordu. Diger bir tartışmalı film ise Larry Clark’in “Kids” (Excalibur Films, 1995), büyükşehirde yaşayan ve seropozitif bir gencin rahatsız edici bir portresini çiziyor.Filmdeki gence göre Seropozitif olmak ya bir kayıtsızlık, ya da bir onur rozeti gibi algılanmaktadır.Son olarak, sinemanın HIV/AIDS üzerine aradığı sinemasal yanıtlar, AIDS’in sinema toplumu üzerinde yarattığı yıkıcı etkiden söz etmeden tamamlanamaz.Film endüstrisindeki pek çok insan, kamera önünde veya arkasında, AIDS bağlantılı komplikasyonlar nedeniyle ölmüşlerdir. Amanda Blake, Brad Davis(Midnight Express’in başrol oyuncusu), Dack Rambo(Dallas`ta Jack Ewing’I oynayan oyuncu), Rock Hudson, Anthony Perkins,( Hitchcock’un sapık filminde oynayan aktör) Liberace, Arthur J. Bressan Jr .ve Stuart Marshall(ilk iki uzun metraj AIDS konulu filmi yapan kişidir ) AIDS`in en bilindik kurbanları arasındadır.


MAJOR AIDS FILMLERI

Absolutely Positive (1990) 
Afrique mon Afrique (1994) 
Alive and Kicking (1996) 
Amazing Grace (1992) 
And the Band Played On (1993) (TV Film) 
And Then There Was One (1994) (TV Film) 
Andre’s Mother (1990) (TV Film) 
As Is (1985) (TV Film) 
Ausgerechnet Zoe (1994) (TV Film) 
Before I Sleep (1996) 
Bienvenido-Welcome (1994) 
Bloodbrothers, The Joey DiPaolo Story (1991) 
Blue (1993) 
Buddies (1985) 
Chocolate Babies (1996) 
Common Threads, Stories from the Quilt (1989) 
Cure, The (1995) 
Do Fish Do It? (2002) 
Doctors with Heart (1993) 
Don’t Forget You’re Going To Die (1996) 
Early Frost, An (1985) (TV Film) 
Fast Trip, Long Drop (1994) 
Fly, The (1986) 
Go to the Light (1988) (TV Film) 
Healers of 400 Parnassus, The (1997) 
Human Race, The (1998) 
I Shall Not Be Removed, The Life of Marlon Riggs (1996) 
I’ll Be Your Mirror (1995) 
I’m Losing You (1998) 
In the Gloaming (1997) (TV Film) 
In the Shadow of Love, A teen AIDS story (1991) 
In una notte di chiaro di luna (1989) 
Indian Summer (1996) 
Intimate Contact (1987) (TV Film) 
It’s My Party (1995) 
Lie (1993) 
Life and Death on the A List (1996) 
Life of Jesus, The (1997) 
Littlest Victims, The (1989) (TV Film) 
Living Proof, HIV and the Pursuit of Happiness (1993) 
Longtime Companion (1990) 
Looking After Jo Jo (1998) 
Love! Valour! Compassion! (1997) 
Man that I love, The (1997) (TV Film) 
Mother’s Prayer, A (1995) (TV Film) 
Mutter kampft um ihren Sohn, Eine (1994) (TV Film) 
My Brother’s Keeper (1995) (TV Film) 
My Own Country (1998) (TV Film) 
No Blame (1988) (TV Film) 
No Easy Way (1996) 
Normal Heart, The (1985) 
Our Sons (1991) (TV Film) 
Parting Glances (1986) 
Paul Monette, The Brink of Summer’s End (1997) (TV Film) 
People vs. Larry Flynt, The (1996) 
Philadelphia (1993) 
Place for Annie, A (1994) (TV Film) 
Positive Story (1996) 
Roommates (1994) (TV Film) 
Ryan White Story, The (1989) (TV Film) 
Savage Nights (1992) 
Something to Live For, The Alison Gertz Story (1992) 
Sweet Jane (1997) 
Time For Witches, A (1993) 
To Die For (1994) 
Touch Me (1997) 
Voices from the Front (1991) 
Zero Patience (1993)
Transit (2010)
Angels in America (2008)
24 Saat (2010)

MINOR AIDS FILMLERI

Alien3 (1992) 
Bad Blood (1987) 
Boys on the Side (1995) 
Breaking the Surface, The Greg Louganis Story (1996) 
Citizen Cohn (1992) (TV Film) 
Daybreak (1993) (TV Film) 
Encore, Once More (1988) 
Freddie Mercury Tribute Concert (1992) 
Gia (1998) (TV Film) 
Homme que J’aime, L’ (1997) (TV Film) 
It’s Alive III, Island of the Alive (1987) 
Jeffrey (1995) 
Joey Breaker (1993) 
Kids (1995) 
Liberace (1988) (TV Film) 
Liberace, Behind the Music (1988) (TV Film) 
Life Is All You Get (1997) 
Living End, The (1992) 
Lucky Star, The (1997) 
Majorettes in Space (1996) 
Male di questo secolo, il (1997) 
Mandragora (1997) 
Mirada de Mujer (1997) 
Monster in a Box (1992) 
Nervous Energy (1995) 
Nieuwe dood, Een (1987) (TV Film) 
No Sad Songs (1985) 
One Night Stand (1997) 
Paradise Framed (1995) 
Phinehas (1995) 
Playing by Heart (1998) 
Poisson Rouge (1994) 
Reality Bites (1994) 
Red Ribbon Blues (1995) 
Rosa Roth, Luegen (1995) (TV Film) 
Seitensprung in den Tod (1997) (TV Film) 
Shampoo Horns (1996) 
Solo con tu pareja (1991) 
Stealing Beauty (1996) 
Tainted Horseplay (1989) 
Thank You, Life (1991) 
Torch Song Trilogy (1988) 
Velocity of Gary, The (1998) 
Virus Knows No Morals, A (1985) 
Woanders scheint nachts die Sonne (1997) (TV Film)





Copyright © 2010, Pozitif Yasam Derneği    powered by: minduce
home iletisim