Pozitif Yaşam Derneği
18 yıllık bir süreç bu

Geriye  dönüp baktığımda  koskoca  bir 18 yıl, yani 18 yıldır HIV pozitif yaşamak dile kolay değil mi? HIV+ olduğumdan habersiz yaptığım evlilik sonucu eşimin doğum yapacağı günlerde, bir tesadüf sonucu yapılan tetkikle Hiv+ olduğum ortaya çıkmıştı. Konu hakkında hiç bir bilgim yoktu basındaki yazılara baktığımda bir kaç ay içinde ölümü  beklemem gerekiyordu, tedavi için Hacettepe Üniversitesi'ne gittiğimde tanıştığım doktorum Serhat Ünal sayesinde hastalığın hayatın sonu olmadığını mevcut ilaçlarla hastalığın seyrinin yavaşlatılabileceğini, mücadele edebileceğimi anladım.

Yaşamın tüm olumsuzluklarına rağmen eşimle birlikte tedaviye başladık, ilerleyen zaman içerisinde çalıştığım devlet hastanesinde dört yaşına  gelen kızımın öksürüğünden dolayı mesai arkadaşım olan doktorun alerji testi yapılmadan  yaptığı penisilin sonucu gözlerimin önünde hayata veda etti.

Daha sonra çalıştığım  hastaneye gelen bir cerrah sırf  ön  yargılarından dolayı  işten  çıkartılmamı sağladı, her şey üst üste gelince eşim tedaviyi bıraktı ve hayata küstü, bir müddet sonrada eşimi de kaybettim üç kişiyle başladığım mücadelede tek başıma kaldım, bir müddet sonra hastanedeki işime tekrar döndüm ve her şeye rağmen hayata sımsıkı sarılmaya başladım, benim yaşadığım acıları başka insanların yaşamaması ve yaşaması gerekenlerin neler yapması gerektiğini toplumla ve medyayla paylaşarak kendimi açıkladım, ilk zamanlar her ne kadar olumsuz tepkiler yaşasam da zamanla çevrem benimle yaşamaya alıştı, sevklerde yaşadığım sıkıntılar ilaçlarda yaşadığım sıkıntılar dahası bizlere karşı duyarlı  olması gereken sağlık personelinin tavrı dahi beni bu mücadelemden alıkoyamadı, 8 yıl önce ikinci evliliğimi yaptım, eşim HIV(-) beni bilerek ve isteyerek kabul etti. Çok mutlu bir evlilik yaşıyorum, geçmişin acılarını unutmak mümkün değil ama, hayat devam ediyor ayakta kalmak için mücadele  etmek gerekiyor, ilaçlarımız hayatımızın vazgeçilmezi ama bence daha önemlisi inanmak gerekiyor, inanmak başarının yarısıdır derler,kontrollerin düzenli ve zamanında yapılması gerekiyor,ümit Allah'ın insanlara verdiği en değerli  hazinedir, buna iyi sahip olmak gerekiyor, yaşamla bağı koparmamak  için ilgi alanları  oluşturmaya  çalışıyorum, bütün olumsuzluklara rağmen Hiv'le 18 yedi yıl mücadele veren birisi olarak tüm arkadaşlarıma benim hayatımı ve mücadelemi örnek almalarını tavsiye ediyorum.

Bir anımı anlatmak istiyorum hastanede yatarak tedavi gördüğü dönemde yan odada bir HIV+'in olduğunu öğrendim, tanışmak istedim. Hemşire hanımdan görüşmek için izin istediğimde, zengin ve saygın bir ailenin çocuğu olduğu için doktor ve hemşire haricinde kimseyle görüştürülemeyeceğini söyledi. Akşam annesi dışarı  çıkınca O beni ziyarete geldi, o kadar  umutsuzdu ki kendini kafeste gibi hissettiğini söylüyordu,yaklaşık yarım saatlik sohbetten sonra  o kadar  rahatlamıştı ki, o sırada annesi girdi içeri hem  beni hem  onu aşağılayıcı  ifadeler  kullanarak  odasına götürdü, ben  bir  kaç gün  sonra taburcu oldum, bir kaç ay sonra hemşire hanımlardan öğrendim ki O arkadaşı kaybetmişiz, ölüm sebebi psikolojik baskı ve içine kapanıklılık hali, kimseyle  paylaşamama  ve  ailenin hüsnü kuruntusu..

Selâhattin Demirer





Copyright © 2010, Pozitif Yasam Derneği    powered by: minduce
home iletisim